چرخه دی اکسید کربن در استخر

     در چرخه سالیانه، غلظت دی اکسید کربن در طول زمستان به ماکزیمم مقدار خود و در طول تابستان به حداقل خود می رسد. هر چند دی اکسید کربن بندرت در زمستان مشکل ساز می گردد. زیرا غلظت اکسیژن محلول معمولا به سطح اشباع می رسد. گهگاهی در جریان زمستان، ماهیان در نزدیکی سطح بواسطه وجود سطوح دی اکسید کربن بالا به شنا می پردازند. چنین شرایطی بعد از یک دوره که هوا بسیار آرام و ابری می باشد به وجود می آید اما با آفتابی شدن آسمان و یا وزش باد این مشکل بسرعت رفع می گردد. 
     در تابستان دی اکسید کربن در استخرهای ماهی بی نهایت مشکل ساز می گردد. درجه حرارت آب گرم موجب افزایش متابولیسم ارگانیسم های استخر و افزایش سرعت تنفس می شود. زیرا در این زمان سرعت تغذیه بسیار بالا می باشد. تجزیه مواد زائد و پس مانده تولید شده از طریق مقادیر بسیار زیاد مواد آلی افزوده شده به استخر های ماهی در طول تابستان نیاز به مقادیر زیادی اکسیژن محلول دارد.

در کشتیار بیشتر بخوانیم: تبخیر در استخرهای پرورش ماهیان گرم آبی

این وضعیت باعث می گردد که مقادیر زیادی دی اکسید کربن تولید شود. در جریان تابستان، غلظت دی اکسید کربن پایین تر از زمستان می باشد اما غلظت اکسیژن محلول اغلب تا حد زیادی افت می کند. خوشبختانه تابستان زمانی از سال می باشد که استخر ها غالبا هوادهی می شوند. علاوه بر عرضه اکسیژن محلول هوادهی مناسب می تواند بخشی از دی اکسید کربن تولید شده در استخر را کاهش می دهد.