سرمای زمستانه ناکافی گیلاس

سرمای زمستانه ناکافی
شکوفایی خوب جوانه ها و گلدهی، بستگی به تکمیل مقدار خاصی از سرمادهی دارد که بعد از آن رشد گیاه با گرمای کافی تحریک شود. در مناطقی که زمستان‌های ملایمی دارند، سرمادهی ناکافی ممکن است مشکلات جدی را به وجود آورد.
نیاز سرمایی معمولاً به صورت تعداد ساعاتی که گیاه بعد از یک مرحله استراحت، باید در معرض دماهای بین ۰ تا ۷ درجه سانتی گراد قرار گیرد بیان می‌شود. این زمان در نیمکره شمالی از اواخر اکتبر تا ماه نوامبر می‌باشد. در این رابطه مقدار نیاز سرمایی لازم برای ارقام مختلف گیلاس معمولاً از ۷۵۰ تا ۱۴۰۰ ساعت می‌باشد.
برطرف شدن نیاز سرمایی زمانی مطلوب و رضایت‌بخش است که بعد از اینکه جوانه ها تا یک حد خاصی گرما دیدند شکوفا شوند. باید دقت داشت که دمای پایه (دمایی که کمتر از آن، رشد و نمو گل صورت نمی‌گیرد یا مقدار آن بسیار کم است) و مجموعه واحدهای گرمایی که برای گلدهی مورد نیاز هستند، در ارقام مختلف با هم فرق می‌کنند.
سرمادهی ناکافی میوه بندی را کاهش می‌دهد، زیرا موجب گلدهی نامنظم، ریزش جوانه ها و همزمانی ضعیف رقم اصلی بارده با رقم گرده زا می‌شود. در این رابطه برای تعدادی از مناطقی که زمستان‌های معتدل و ملایم دارند، باید ارقامی انتخاب شوند که دارای حداقل نیاز سرمایی هستند. اما گذشته از این مساله، در این قبیل موارد استفاده از عوامل شکستن خواب زمستانه نیز در اکثر مواقع مؤثر می‌باشد. به عنوان مثال، کاربرد سیانامید هیدروژن در گلدهی درختان گیلاس رقم سم که به حد کافی سرما ندیده بودند موفقیت آمیز بود و آن را ۱۸ روز جلوتر انداخت. جوانه های این رقم از همه سریع‌تر به این تیمار عکس‌العمل نشان داد و لذا بعد از ۳۵۰ ساعت سرمادهی، واحدهای سرمایی آن تکمیل شدند. در مناطقی هم که یخبندان زمستانه دارند، به باغداران توصیه می‌شود ارقامی را که نیاز سرمایی بالایی دارند انتخاب کنند، زیرا این ارقام در فصل بهار دیرتر گل می‌دهند.