بيماری نوزما در زنبور عسل و علایم آن

نوزما يکی از شايعترين بيماریهای زنبوران بالغ است و نوزادان زنبور عسل هرگز به اين بيماری مبتلا نمیشوند. درمناطقی که دارای زمستان طولانی است، اين بيماری شيوع بيشتری دارد، زيرا زنبوران در چنين مناطقی مدت بيشتری درکندوبه سر میبرندونمیتوانندازآن خارج شوند،ولی در مناطق خشک و معتدل اين بيماری کمتر مشاهده میشود.
علايم بيماری: بینظمی و بیقراری و وجود تعدادی از زنبوران با علايم فلجی و شکمهای بادکرده و نيشهای بدون رفلکس در اطراف کندوها، وجود لکه های اسهالی بر روی تخته پرواز در بيماری نوزما به چشم میخورد. تعدادی از زنبوران کارگر که ً شديدا آلوده هستند، در اطراف کندو به پشت افتاده و در حالی که حرکات ضعيفی انجام داده، قدرت پرواز خودرا ازدست میدهند.

با کشتیار بیشتر بدانیم: کرم مومخوار کندوی عسل

زنبوران آلوده به اين بيماری قدرت پرواز ندارندو ازعلفها بالا میروندولی نمیتوانندپرواز کنند. زنبوران مبتلا به علت پربودن شکم از مدفوع، بزرگتر از زنبوران سالم بوده و براق و چرب به نظر میرسند. برای تشخيص و رؤيت بيماری میتوانيم شکم زنبور را فشار دهيم و نيش آن را گرفته بيرون بکشيم تا معده همراه نيش از بدن خارج شود. چنانچه روده ها به رنگ قهوه ای يا کمی قرمز باشند دليل بر سلامتی ولی در زنبوران بيمار در اثر اجتماع اسپورهای نوزما، به رنگ سفيد شيری است. در تشخيص آزمايشگاهی بيماری مقدار زيادی اسپور در سلولهای جدار روده ها مشاهده میشود.
 


شاید برای شما مفید باشد:  جدید ترین توصیه های فنی زنبورداری