تاریخچه کشت محصول پسته در جهان ، ایران

منشاء و اصل کلمه پسته به سرزمین مبدا و گهواره اولین درختان پسته جهان یعنی ایران مربوط می شود. کلمه پسته یک واژه ایرانی و ماخوذ از گویش مردم سرزمین خراسان در ادوار باستان است. اگر بخواهیم محدوده دقیق تری از منشا این کلمه ترسیم شود با ترسیم یک چهار ضلعی بر روی نقشه جغرافیایی موقعیت این محدوده دقیقا مشخص می شود. اطلاعات کامل تری در مورد پسته در داخل منابع وجود دارد.
جنگلها و توده های خود روی درختان پسته، از زمانهای بسیار قدیم تا به امروز، در بخش پهناوری از ایالت خراسان موجود بوده است. دامنه رویش این درختان تا سرزمین های شمالی رود جیحون که مرز طبیعی شمال خراسان به حساب می آید، یعنی تا ماورا النهر امتداد پیدا می کند. امروزه ماورا النهر و بخشهای عمده ای از ایالت خراسان قدیم را جمهوری های ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان و نیز قسمت عمده ای از کشور افغانستان فعلی تشکیل میدهد و بخشهایی از این ایالت در محدوده  استان خراسان کنونی کشور ایرن قرار گرفته است. منابع موجود اطلاعات کاملتری در باره منشا اصلی درختان وحشی پسته ارائه می دهند .
درخت پسته حدود 3تا 4هزار سال پیش در ایران اهلی شده و مورد کشت وکار قرار گرفته است.  شاید قدیمی ترین سند در مورد قدمت تاریخی کشت پسته در ایران را بتوان سفرنامه هردوت مورخ نامی یونان دانست که در مورد تولید پسته و وضعیت آن در ایران بحث نموده است . گزارشی در دست نیست که نشان دهنده پرورش درختان پسته در نواحی شمال شرقی قلمرو فرهنگی ایران باشد و به عبارت دیگر پرورش اولین درختان پسته در نواحی محدوده دامنه پراکنش درختان پسته خودروی انجام نشده بلکه در نواحی مجاور چنین اقدامی صورت گرفته است.
پرورش درختان پسته در نواحی غربی خراسان بوده و در حد فاصل نواحی شرقی وجنوب شرقی گرگان تا ناحیه سبزوار واز سبزوار به جانب نواحی جنوبی نیشابور و تا ناحیه قهستان صورت گرفته است. بعد از این نواحی ناحیه قم و بعد از آن یزد، اردکان، اصفهان، نایین، نطنز، اردستان، کاشان و بعد از آن در سطوح وسیعی از نواحی کرمان مرسوم شد.

 


شاید برای شما مفید باشد:  جدیدترین توصیه های فنی پسته