ساختار استخر پرورش ماهیان گرم آبی

     هر استخر پرورش ماهی سه منطقه مشخص دارد : کف، منطقه ساحلی و لایه ستون ( وسط ) آب که هر کدام از گونه های مورد اشاره در منطقه خاص خود زیست می کنند. شکل 2 مکان های زیستی آب را نشان می دهد. گونه های کپور ماهیان در سطوح مختلف آب زیست می کنند. ماهی کپور معمولی با تغذیه و زیست در کف استخر این امکان را برای حیات خود انتخاب نموده است. ماهی آمور هر چند در همه لایه های آب زیست می کند ولی بیشتر تمایل به حاشیه (مکان های پر علوفه ) دارد. ماهی کپور نقره ای و ماهی سرگنده در لایه های وسط آب زیست می کنند. که این لایه ها در زیر شرح داده شده اند :
الف – منطقه ساحلی : شامل بخش کناری در حاشیه استخر که 2 متر از دیواره را شامل می شود. استخر های کم عمق و کوچک دارای منطقه ساحلی بیشتری هستند. لارو و نوزادان ماهی در حاشیه کم عمق و بین علف های کناری زندگی می کنند و محل مناسبی برای تغذیه و پرورش آنها هستند. همچنین گیاهان آلی در منطقه ساحلی رشد بیشتری دارند و محل مناسبی برای تغذیه ماهیان آمور هستند.
ب –لایه ستون آب : بزرگترین منطقه زیستی ماهی است. در واقع عمده حجم آب را لایه ستونی تشکیل می دهد. بیشترین تراکم زی شناوران در این محدوده است. ستون آب محل زیست و تغذیه ماهیانی چون کپور نقره ای و سرگنده است.
ج – کف استخر : کفزیان (کرم ها و حلزون ها) و باکتری ها در کف استخر زندگی می کنند. زی شناوران مرده نیز در کف استخر سقوط کرده و ته نشین می شوند و توسط باکتریها تخمیر و تجزیه می شوند. اکثر گیاهان آبزی ریشه در خاک دارند. بیشترین تغذیه طبیعی ماهی کپور معمولی در این منطقه انجام می گیرد. 

سایر مطالب مفید در کشتیار: چالش های پرورش میگو