بیماری پوسیدگی زغالی سویا

پوسیدگی زغالی
     پوسیدگی زغالی سویا با عامل Macrophomina phaseolina یک بیماری مهم است که در شرایط آب و هوایی گرم و خشک باعث کاهش شدید عملکرد می شود. عامل بیماری در خاک و یا بقایای سویا  به صورت ریزسختینه زنده می ماند. نشانه های پوسیدگی زغالی پس از گلدهی ظاهر میشود. برگها پس از پژمردگی گیاه متصل به گیاه باقی می مانند. بعد از گلدهی بافت های اپیدرمی در قسمت ریشه اصلی و طوقه به رنگ خاکستری روشن یا نقره ای در می آید. علاوه بر این، قارچ تولید میکرواسکلروت (ریزسختینه) می کند که در سراسر مغز ساقه و در سطح ریشه های بالایی و ساقه های پایین تر پراکنده اند. این میکرواسکلروت ها به بافت گیاه ظاهری شبیه زغال می دهند. قارچ عامل بیماری باعث تغییر رنگ بافت آوندی ریشه اصلی و ساقه و مغز چوب می شود. روش های مدیریت بیماری عبارتند از استفاده از ارقام مقاوم، تناوب زراعی با غلات مانند گندم و جو، خاکورزی کم برای کاهش دما و حفظ رطوبت خاک، خود داری از کشت زیاد از حد بذر برای کاهش رقابت بوته ها برای جذب رطوبت خاک، آبیاری مزرعه یا غرقاب کردن مزرعه 3 تا 4 هفته قبل از کاشت.

 


شاید برای شما مفید باشد:  جدیدترین توصیه های فنی کشت سویا