وابستگی های آب و هوایی آفت و بیماری های میگو

 یکی از چالش‌ها در پرورش آبزیان خصوصاً در آبزی‌پروری موضوع بهداشت و بیماری‌های آبزیان می‌باشد که سالانه میلیاردها تومان به دلیل بروز بیماری‌ها به پرورش‌دهندگان خسارت وارد می‌کند.

باتوجه به گسترش فعالیت‌های آبزی‌پروری سال به سال بر تعداد بیماری‌های جدید نیز افزوده شده بطوری‌که در میگوهای پرورشی در حال حاضر بیش از 20 بیماری ویروسی، 4 بیماری باکتریایی، 3 بیماری قارچی و تعدادی نیز بیماری‌های انگلی گزارش شده‌اند که می‌توانند آسیب‌های جدی بر تولید میگو وارد کنند.

از بین آنها می‌توان به بیماری ویروسی لکه سفید میگو، بیماری باکتریایی مرگ زودرس میگو، بیماری ویروسی سر زرد، بیماری ویروسی تورآ اشاره کرد.

بیماری‌ها معمولاً عامل ثانوی هستند و از نقص بهداشت تانک، تعویض غیرکافی آب، کمیت یا کیفیت غذا، و اکسیژن محلول در شرایط بد ناشی می‌شوند. تک سلولی‌ها شایع‌ترین عامل بیماری‌های لارو می‌باشند. عفونت‌های قارچی لاروها در مواردی مشاهده شده است اما غالباً در پی بهداشتی‌تر کردن غذا و کاهش تراکم لاروها رفع می‌گردد. فورمالین 200 - 250 p.p.m روزانه به مدت 30 دقیقه، عامل موثری برای درمان بیماری‌های ناشی از تک سلولی‌ها و قارچ‌هاست.

بیماری صدفی یا لکه‌های سیاه که بدیهی‌ترین بیماری‌های پست لارو و میگوهای در اندازه بازاری هستند از تهاجم باکتری‌های تجزیه‌کننده کیتین ناشی می‌شوند و در بعضی از مواقع با قارچ‌ها آلوده می‌گردند. تاری یا سفیدی بافت‌های عضلانی که غالباً به طرف دم صورت می‌گیرد، احتمال دارد که واکنشی در برابر استرس باشد.

در کشتیار بیشتر بخوانیم: تاریخچه تکثیر و پرورش میگو در ایران

جدی ترین آفت میگو که وابسته به شرایط جوی می باشد ویروس لکه سفید میگوست. میگوهای آلوده به این ویروس پلاک های سفیدرنگی را به جا می گذارند. بیماری را به علت رسوب و عدم جذب کلسیم لکه سفید می نامند. میگوهای آلوده بیحال شده، اشتهای خود را از دست داده و در کف استخر ته نشین می شوند. با شروع بیماری بعد از 2 تا 7 روز مرگ و میر شدیدی بیش از 70 درصد مزارع را فرا می گیرد. 
رعالیت بیماری های ویروسی میگو مانند لکه سفید در اثر سرمای هوا شروع می شود. در صورت وقوع سرما و کاهش دمای آب به مدت 2 تا 3 روز به کمتر از 10 درجه سانتیگراد تلفات در میگوها در نتیجه بیماری ویروسی شروع می شود. در صورت بروز و شیوع بیماری ویروسی در استخرهای پرورش میگو ، سایت تولید میگو به مدت چند سال تعطیل می شود. 

نوسانات دمایی از نظر دمای هوا و دمای آب بر سلامت پرورش دهندگان میگو مؤثر است. از آنجا که فصل پرورش میگو در تابستان و در منطقه گمیشان که از مناطق گرم کشور است قرار دارد گرمای زیاد هوا در طول فصل رشد بر سلامت تولید کنندگان تأثیر سوئی می گذارد. هم چنین کاهش دمای آب در زمان برداشت میگوها در آبان ماه نیز برای پرورش دهندگانی که مدت مدیدی داخل آب استخرها فعالیت می کنند مشکل زاست و می تواند موجب بیماری های ویروسی و سرماخوردگی و دردهای استخوانی و مفصلی گردد.