آشنایی با بهداشت و بیماری های میگو

خسارات ناشی از بیماریها چه به صورت تداوم بی سرو صدا و آرام تلفات و چه بخاطر وقایع ناگهانی و تلفات همه گیر و بسیار سنگین و خطر ساز است. بنابراین در همه موارد هدف عمده پیشگیری از بروز بیماری است نه درمان زیرا پیشگیری آسان ترو ارزانتر از درمان است.
کنترل بیماری های میگو و سایر آبزیان به سه عامل عمده یعنی پیشگیری،تشخیص و درمان بستگی دارد.
ورود عوامل بیماریزا به بدن میگو به حالت فیزیکی و بیولوژیکی میگو، شدت بیماری زایی موجود در محیط بستگی دارد . زخمهای پوستی عادی ترین راه ورود باکتری ها و ویروسهاست و قارچها نیز به عنوان عامل تشدید کننده ثانویه در آن تاثیر دارند .راه دیگر ورود عوامل عفونی آبشها هستند این عوامل در حالت عادی نمی توانند به دورن آبشش ها راه یابند اما وقتی آبشش به هر علتی مصدوم شود انتقال این عامل نیز امکان پذیر است .
بیماری های میگو به دو نوع تقسیم می شوند:
الف- بیماری های غیر عفونی یا غیر واگیر
ب- بیماری های عفونی یاواگیردار
الف- بیماری های غیر عفونی یا غیرواگیر:
1- سموم زیستی
2- بیماری های قارچی
3- مسمومیت بوسیله غذا

در کشتیار بیشتر بخوانیم: سموم زیستی در پرورش میگو