شوری و سختی آب استخر ماهیان گرم آبی

شوری آب های شیرین معمولا کمتر از یک گرم در لیتر است. یون های اصلی ایجاد کننده شوری شامل سدیم، پتاسیم، منیزیم، کلسیم، کلرید، سولفات و بی کربنات هستند. ماهیان گرمابی پرورشی عموما شوری تا 2 گرم در لیتر را براحتی تحمل می کنند ولی حداکثر شوری قابل تحمل برای آنها حدود 9 گرم در لیتر است که در این حالت شوری بالای 2 باعث کاهش رشد ماهی می شود. تغییرات شوری نیز همانند تغییرات دما بایستی به آرامی صورت گیرد. در غیر این صورت بدلیل بهم خوردن تعادل اسمزی بدن،ماهی تلف می شود. این موضوع بویژه در هنگام انتقال ماهی از منطقه ای به منطقه دیگر بسیار اهمیت دارد. 
     سختی آب بر اساس غلظت کربنات کلسیم آب تعیین می شود. پرورش ماهی در محدوده وسیعی از سختی قابل انجام است. با این حال هرچه آب سخت تر باشد، تغییرات PH آب کمتر است. از طرفی بدلیل رقابت با فلزات سنگین احتمال مسمومیت ماهی با فلزاتی از قبیل سرب، آهن، آلومینیوم و جیوه کاهش می یابد. بهترین راه بالا بردن سختی آب افزودن سنگ آهک است.

در کشتیار بیشتر بخوانیم: انتقال بچه ماهیان به استخر های زمستان گذرانی