تغذيه مصنوعی زنبور عسل

به دو منظور به کندوهاغذای مصنوعی (شربت) داده می شود.
١ــ تغذيه تشويقی يا تحريکی: فعال کردن ملکه برای تخم ريزی بيشتر برای قوی کردن کندو (از نظر جمعيت) که اين تغذيه را تشويقی يا تحريکی می نامند. مقدار شربت مورد نياز برای  تحريک زنبوران در فصل بهار برای کندوهای قوی ٥/٠ ليتر و برای کندوهای ضعيف ـــ 1 لیتر است. چون حدف اصلی از تغذيه تحريکی فقط به منظورافزايش کندودراوايل بهاراست، بايد شربت را هررو ز به کندو بدهيم. دادن شربت زياد سبب می شودکه زنبوران آن را ذخيره کنندو چون زنبوران برای ذخيره کردن شربت غلظت آن را زياد می کنند، زنبوران تمايل زيادی برای استفاده از اين ذخيره برای تغذيه لاروها و افزايش جمعيت کندو نشان نمی دهند.  بهتراست درصورت امکان تغذيه تحريکی را نسبت به افزايش جمعيت کندوبا همان نسبت (يک به يک) بيشتر کرده و در صورت نياز (ضعيف بودن چراگاه) تا خاتمه فصل نرها ادامه يابد.

با کشتیار بیشتر بدانیم: اقدامات لازم قبل از کوچ زنبور

٢ــ جلوگيری از ضعيف شدن کندوها: به دليل نبودن شهد و گرده گل در منطقه و در اثر نبودن غذای کافی درکندو زنبوران قادربه انجام وظايف محوله نبوده وملکه نيزازتخم ريزی خودداری و درنتيجه کندو ضعيف می شود. مقدار شربت تهيه شده بايداز نظر کمی و کيفی طبق اصول صحيح باشد. زيرا اگر مقدار شربت بيش از اندازه باشد کندوهای ضعيف نمی توانند آن را در مدت کوتاهی مصرف کنند و به علت رقيق بودن آن درداخل کندو سريعتر تخمير شده ودردستگاه گوارش زنبورعسل توليد گاز می کند که همين امر باعث فشارآوردن به کيسه هوای زنبورعسل می شود. درنتيجه زنبوران قادر به پرواز نيستندو پی در پی می افتندکه اين حالت شبيه بيماری نوزما است.


 


شاید برای شما مفید باشد:  جدید ترین توصیه های فنی زنبورداری