بيماری لوک اروپايی زنبور عسل

اين بيماری برخلاف بيماری لوک آمريکايی، دارای علائم يکنواخت و منظم نيست. اين بيماری خاص نوزادان زنبور عسل است و بيشتر در اواخر بهار يعنی موقعی که توليد نوزاد به حداکثر میرسد، در کندوها ظاهر میشود. تلف شدن نوزادان معمولا ً بهترين علامت تشخيص بيماری است. تلف شدن نوزادان در سنين ٥ ــ٤ روزگی صورت میگيرد همچنين ممکن است تعدادی از نوزادان آلوده در برابر بيماری مقاومت کرده و به زنبور بالغ تبديل شوند. عامل بيماری به همراه غذا وارد دستگاه گوارش لاروها میشود. رشد ميکروبها سبب مرگ لاروهامیشودوعامل بيماری برای مدت٣ سال دربدن لاروهازنده باقی میماند. 

با کشتیار بیشتر بدانیم: پیش گیری و درمان لوک اروپایی

لاروهای تلف شده دارای غشای ضخيمی هستند و در آزمايش با چوب کبريت مانند لوک آمريکايی کشيده نمیشوند. همچنين در مراحل آخر بيماری به محض بازکردن کندو بوی ترشی به مشام میرسد که واضحترين علامت بيماری است. بوی مزبور میتواند مثل بوی شير ترشيده و يا بوی عرق پا هم باشد. رنگ لاروها در مراحل اوليه ی بيماری از حالت شيری طبيعی به رنگ مايل به زرد تبديل شده و سپس به مرور زمان به رنگ قهوهای تيره تبديل میشوند و اين خود نشانهای است برای تشخيص بيماری لوک اروپايی از ساير بيماریهای نوزادان، در صورتی که در اثر سرماخوردگی رنگ لاروها از شيری طبيعی به رنگ مايل به خاکستری تبديل میشوند
 


شاید برای شما مفید باشد:  جدید ترین توصیه های فنی زنبورداری