تراکم لارو میگو در استخر

تراکم لارو میگو در استخرهای پرورشی به عواملی چون نوع سیستم پرورشی، نوع گونه پرورشی، شرایط اقلیمی و امکانات موجود بستگی دارد. سیستم های پرورشی متراکم، بستگی کامل به غذای مصنوعی و مدیریت اصولی آب دارد، با این همه تراکم بیشتر لارو در محدوده ظرفیت استخر امکان پذیر است.
میزان تراکم لارو میگو در استخرهای پرورشی به صورت زیر محاسبه می شود:             
    
میزان ماندگاری مورد انتظار ÷ میزان رشد هر میگو  / بازدهی مورد نظر=   میزان تراکم لارو(تعداد لارو)
                                                                                  
مثال: اگر در یک مزرعه پرورش میگو هدف تولید 1200 کیلوگرم در هکتار و متوسط وزن مورد نظر برای هر میگو 30 گرم  و میزان ماندگاری مورد نظر 70 درصد باشد، تراکم به این صورت محاسبه می شود:
                                                                           
تعداد لارو میگو در یک هکتار57143   =  70%×30 ÷ 1200000 =تعداد لارو(تراکم درهکتار)

در کشتیار بیشتر بخوانیم: برآورد میزان بقاء پست لاروها پس از ذخیره سازی

                                                                
 معمولاً رها سازی بچه میگو بر حسب متر مربع صورت می گیرد، به این ترتیب که در روش نیمه متراکم 0 2 تا 30 عدد لارو میگو و در روش متراکم 50 تا 100 عدد لارو میگو به ازای هر متر مربع در نظر گرفته می شود. برای رها سازی لارو میگو باید توجه داشت که لاروها زمانی در استخر رها شوند که آب استخر از لحاظ وجود غذای زنده (حاصلخیزی آب ) از موقعیت مطلوبی برخوردار باشد.
رها سازی لاروها صبح زود (7 تا 10 صبح) یا آخر شب(21 تا24 شب) ، زمانی که دمای آب نسبتاً پایین است صورت می گیرد. البته باید توجه کرد که قبل از رها کردن لاروها ابتدا هم دمایی آب صورت می گیرد یعنی با اضافه کردن تدریجی آب استخر به مخازن یا گذاشتن کیسه های نایلونی در استخرها، این شرایط را مهیا ساخت.