میگو و ویژگی های آن

میگو گونه‌ای از سخت پوستان آبزی است که در بیشتر آبهای جهان اعم از آب شور و آب شیرین یافت می‌شود. میگو یک منبع غذایی برای موجودات دریایی است. میگوها می توانند رو به عقب شنا کنند. آنها مقاومت بالایی در برابر مواد سمی در مناطق آلوده دارند. میگو به صورت گسترده‌ای توسط انسان‌ها به عنوان ماده غذایی استفاده می‌شود. همانند سایر خوراک‌های دریایی میگو سرشار از کلسیم، ید و پروتئین است. همچنین میگو دارای ۱۲۲ تا ۲۵۱ میلی گرم کلسترول  می‌باشد. بیش از 2000 گونه متفاوت میگو در سرتاسر دنیا وجود دارد که همه آن‌ها جزء بی‌مهرگان هستند، یعنی ستون فقرات ندارند. میگو در بستر رودخانه‌ها و کف اقیانوس‌های سرتاسر دنیا زندگی می‌کند و ماسه و ذرات آب را فیلتر می‌کند. میگوها در دسته‌های بزرگی که حاوی تعداد زیادی میگو است زندگی می‌کنند و می‌توانند به سادگی با تغییرات شرایط آب سازگار شوند.
ميگوي سفید غربی با نام علمي Litopenaeus vannamei  از گونه اصلی پرورشی در جهان و در حال حاضرنیز جزء گونه اصلی میگوی پرورشی در ایران است.
سخت پوستان (Crustacea)، بزرگترین رده از شاخه بند پایان (Arthropda) بوده که بیش از ۴۲ هزار گونه در آن جای دارند. خانواده پنائیده (Penaeidae)، بزرگترین خانواده سخت پوستان هستند که در این خانواده، ۱۲ جنس قرار دارند که۸۰٪ آنها از نظر تجاری مهم بوده و بنام میگو(Shrimp)معرفی می‌گردند. بدن میگوهای پنائیده دراز و خمیده می‌باشد. طول بدن آنها متفاوت و گاهی تا ۲۵۰ میلی‌متر و وزن آنها تا بیش از ۳۰۰ گرم نیز می‌رسد. بدن آنها از دو قسمت سر سینه و شکم تشکیل شده‌است. رنگ بدن نیز در بین گونه‌ها از تنوع زیادی برخوردار است و از سفید متمایل به سبز- خاکستری در میگوی سفید و در میگوی هندی از سفید تا صورتی و در میگوی ببری تا سبز تغییر می‌کند. رنگ بدن در بین افراد متعلق به یک گونه نیز ثابت نبوده و بسته به شرایط محیط زیست آن از قبیل درجه حرارت، درجه شوری، مواد غذایی، رنگ محیط و ابتلا به بیماری‌ها ممکن است کاملاً تغییر نماید .

در کشتیار بیشتر بخوانیم: میگوی خلیج فارس و انواع آن