روش های کنترل کنه تارتن

الف- زراعی
استفاده از پوشش سبز زیر درختان به عنوان گیاهان تله: با توجه به اینکه محل تجمع و فعالیت اصلی کنه دو لکه ای غالباً در روی گیاهان هرز زیر درختان می باشد لذا با مدیریت صحیح و موفقیت آمیز می توان این جمعیت را در روی گیاهان فوق نگهداشته و با اجرای روشهای زیر از افزایش آن در روی درختان جلوگیری نمود.:
1- جلوگیری از گرد آلود شدن باغ
2- آبیاری مرتب مزرعه
3- آبیاری بارانی
اجرای آبیاری بارانی شرایط را برای فعالیت کنه نامساعدمیکند. کاهش جمعیت به گونهای میشود که ما را از مبارزه شیمیایی بی نیاز می کند به شرط اینکه سیستم آبیاری بارانی از پاشش یکنواخت و فشار لازم برخوردار باشد.
ب- بیولوژیکی

با کشتیار بیشتر بدانیم: کنه تارتن دولکه ای

این کنه دشمنان طبیعی متعددی دربین گروههای مختلف بندپایان دارد. دراکوسیستمهای زراعی و باغی ایران کفشدوزکهای کنهخوار Stethorus gilvifrons (M.) ، سن شکارگر  Orius minotum L. وکنه شکارگرAnystis baccarum   از انبوهی بالایی برخوردار هستند و در اکوسیستمهای طبیعی نقش مهمی در کاهش جمعیت کنه های گیاهخوار و همینطور کنه مذکور دارند. در حال حاضر در گلخانه ها برای کنترل این کنه از کنه های شکارگر مختلف استفاده می-شود ودراین رهاسازی به ازاء هربوته آلوده، از 4 عدد کنه شکارگر مختلف نظیر Phytoseiulus persimilis A. & H. ، Amblyseius cucumeris  و  Hypoaspis melis  استفاده می گردد. در اغلب موارد این رهاسازی منجر به کنترل جمعیت کنه گیاهخوار و استقرار دراز مدت شکارگر می شود). همچنین کنه شکارگر Zetzellia mali (Ewing) یکیدیگراز شکارگرهایاین کنه می باشدکه از مراحل مختلف زیستی کنه تارتن دولکه ای تغذیه می کند. این شکارگر بیشتر از مراحل کم تحرک تر میزبان خود تغذیه میکند و درنتیجه تغذیه از تخم میزبان را ترجیح میدهد . یکی-دیگراز شکارگرهای این کنه، Typhlodromus kettanehi Dosse می باشد که از مراحل مختلف زیستی کنه تارتن دو لکه ای تغذیه می کند. واکنشهای تابعی این کنه شکارگر به تراکمهای مختلف تخم، لاروها، افراد کامل و افراد کامل ماده کنه تارتن دولکه ای از نوع دوم بوده است. این وضعیت نشان می دهد آن تأثیر قابل توجهی در کاهش جمعیت کنه گیاهخوار دارد لذا از دشمنان طبیعی در اکوسیستمهای مختلف به ویژه در گلخانه ها می توان برای کنترل جمعیت آفت استفاده نمود.
ج- تلفیقی
بهتر است در محیطهای کوچک نظیر باغچه منازل، حتی المقدور شاخ و برگ درختان در بدو آلودگی به وسیله آبپاشی، شستشو گردد. همانطوری که گفته شد این روش، شرایط را برای آفت بسیار نامساعد می کند و در بعضی از موارد جمعیت آفت به گونه ای کاهش پیدا می کند که نیازی به عملیات مضاعف نمی باشد. در صورتی که بعد از اجرای این عملیات، جمعیت آفت قابل توجه بود می توان از سموم شیمیایی نیز بهره گیری نمود و سمپاشی باید زمانی انجام شود که تأثیری روی کنه های شکاری نداشته و یا حداقل آسیب را داشته باشد. برای تأمین این هدف، سموم انتخابی و نصف دز توصیه  می شود که حداقل تأثیر را روی آنها ایجاد نماید. لذا باید در باغات سیب از ترکیباتی که برای کنترل کرم سیب استفاده می شود نسبت به کنه های شکاری حداقل تأثیر سوء را به دنبال داشته باشد. مثلاً کنه کش پلیکتران از جمله ترکیباتی است که نسبت به کنه های شکاری حداقل تأثیر و خطر را دارد. از آنجایی که طغیان مجدد کنه ها پس از کنترل امری است عادی که پس از استفاده از ترکیبات کنه کش موجود در بازار بروز می نماید.

با کشتیار بهتر بکاریم: بیماری های گردو - بیماری آنتراکنوز

د- شیمیایی
برای ارزیابی تراکم جمعیت کنه دولکه ای در باغ می توان از بررسی برگهای قسمت پایین درختان در فصل بهار یا اوایل تابستان استفاده نمود. هر چند این بررسی برای ارزیابی تراکم جمعیت کنه بسیار مفید است ولی برای اتخاذ تصمیم نهایی جهت سمپاشی بکار نمی رود زیرا که جمعیت فوق در این قسمت از درختان معمولاً توسط کنه های شکاری کنترل شده و از پخش آن در قسمتهای دیگر درخت و افزایش جمعیت جلوگیری به عمل می آید. برای تصمیم گیری جهت انجام مبارزه شیمیایی از نمونه برداری برگها و شمارش تعداد کنه ها روی تعداد معینی برگ استفاده می شود. بطور کلی اگر نمونه برداری از برگها تراکم مورد نظر را نداشت این عمل به فاصله سه هفته بایستی تکرار شود، در صورتی که در هر 100 عدد برگ تعداد 10 عدد کنه مشاهده شد فاصله نمونه برداری 2 هفته و اگر تراکم بیشتر از این تعداد باشد بایستی فاصله یک هفته در نظر گرفته شود. از اواخر اردیبهشت تا مرحله قبل از برداشت محصول وجود 50 کنه در هر 100 برگ به عنوان آستانه اقتصادی مطرح است که بایستی سمپاشی انجام پذیرد. پس از شروع برداشت که معمولاً جمعیت شکارگرها قابل توجه می باشد و از سویی درختان نیز تحمل بیشتری دارند لذا آنها می توانند تراکم بالاتر از این حد هم تحمل نمایند به طوری که در چنین شرایطی تراکم 200 عددی کنه در یکصد برگ برای آنها خطری در بر ندارد.

سایر مطالب مفید کشاورزی در کشتیار

باید توجه داشت پس از برداشت محصول ممکن است تراکم جمعیت کنه با شدت تمام به افزایش خود ادامه دهد ولی فقط در صورت وجود 1000 عدد کنه در یکصد برگ، با بودن شکارگرها و تحمل گیاه، خسارت جزئی وارد می شود. باغداران بایستی توجه داشته باشند که اگر پس از برداشت محصول گرد و خاک باغ افزایش یابد، در اثر آن تراکم جمعیت بطور ناگهانی افزایش یافته و به آستانه اقتصادی خواهد رسید و برگها نیز فرصتی برای سازگار شدن نخواهند داشت، در چنین شرایطی وجود 100 عدد کنه در فقدان کنه های شکاری مستلزم سمپاشی است.
در صورت بالا بودن تراکم جمعیت می توان از سمومی نظیر آبامکتین و فن پایروکسیمیت در شرایط مزرعه استفاده نمود. در حال حاضر این کنه کشها کنترل مؤثری در روی انبوهی انبوهی جمعیت آفت دارند