نیازهای زیستی محیطی محصول چای

گياه چاي را مي‌توان در خاك‌هاي اسيدي كه PH آن بين 4.5 تا 5/5 باشد، كشت نمود. به‌طور كلي مناطقي كه داراي خاك‌هاي جنگلي هستند، بهترين مناطق برای كشت چاي مي‌باشند زيرا از لحاظ وجود مواد غذايي غني بوده و حتي در سال‌هاي اوليه كشت نيز نيازي به کاربرد انواع کود به خصوص کود نیتروژنی (اوره) نمي‌باشد. به‌طور كلي گیاه چاي در خاك‌هايي كه داراي شرایط زهكشی و اسیدیته‌ی مناسب باشد به خوبي رشد كرده و محصول كافي مي‌دهد. در بررسي خاك به منظور احداث باغ، به نكاتي نظير عمق خاك، سطح آب زيرزميني، ميزان نمك‌هاي محلول، كمبود مواد معدني و آلي توجه نمود. خاك‌هاي شمال ايران عموماً براي چاي‌كاري مناسب هستند زيرا از لحاظ بافت فيزيكي و از نظر شيميايي و  اسیدیته در حد ايده‌آل مي‌باشند. چاي در خاك‌هاي سبك و سرشار از مواد آلي و داراي تهويه مناسب و PH بين4.5 تا 5/5 بهترين وضعيت رشد را دارا خواهد بود.

با کشتیار بیشتر بدانیم: کلیات نیازهای آب و هوایی چای

گستره کشت چای در جهان از نظر عرض جغرافیایی از 42 درجه‌ی شمالی (گرجستان) تا 27 درجه‌ی جنوبی (آرژانتین) و در ایران از 36 درجه و 31 دقیقه تا 37 درجه و 25 دقیقه شمالی (عرض جغرافیایی) و از 49 درجه و 15 دقیقه تا 51 درجه و 15 دقیقه شرقی (طول جغرافیایی) امتداد دارد. هر چه عرض جغرافیایی به مناطق استوایی نزدیکتر باشد، طول دوره بهره‌برداری افزایش می‌یابد.
گستره‌ی کشت چای از نظر ارتفاع از سطح آب‌های آزاد در جهان از صفر تا 3000 متر امتداد دارد. چای در ایران معمولاً از ارتفاع چند متر پایین‌تر از سطح دریا تا حدود 1300 متری کشت می‌شود. چای در اراضی مسطح و دشت دارای عملکرد بهتری است در حالی‌که در ارتفاعات، چای دارای کیفیت مطلوب‌تری می‌باشد.
شیب‌های ملایم تا 8 درصد برای چای بسیار مناسب است و از به وجود آمدن وضعیت ماندابی در باغ جلوگیری می‌کند اما با افزایش شیب زمین، برای کشت و توسعه‌ی چای مشکلاتی از جمله فرسایش ایجاد خواهد شد. درصورت کشت درشیب باید از کشت عمود بر جهت شیب و یا کشت روی منحنی‌های تراز استفاده شود.

 


شاید برای شما مفید باشد:  جدیدترین توصیه های فنی چایکاری