عسل و ترکیبات تشکیل دهنده آن

شهد در ته گلها قرار دارد که زنبور آن را جمعآوری کرده و در داخل کيسه مخصوص (عسلدان) به طور موقت انبار میکند و سپس راه کندو را در پيش میگيرد و در بين راه مقداری آنزيم از نوع انورتاز به آن اضافه میکند. در کندو محتويات عسلدان را داخل حجره ها میريزد. اين مايع جمعآوری شده توسط ساير زنبوران دوباره مکيده شده و آب اضافی آن تبخير و آنزيمهای لازم به آن اضافه میشود. پس ازرسيدن عسل، آب آن به ٢٠ــ١٧ درصدرسيده ودرداخل حجره هاذخيره شده و به وسيله پولکهای نازک مومی روی آن را میپوشانند.
ترکيبات عسل: عسل مايعی است غليظ و شيرين و خوشخوراک، در عسل مواد زيادی وجود دارد که دارای ارزش غذايی و دارويی است، وزن مخصوص آن در حدود ٤/١ و pH آن بين ٥/٤ ــ ٧/٣ است بنابرايـن بـا وجـود شيرينی، اسيدی است، و لـذا عسل را نبايـد در ظروف فلـزی نگاهداری کرد چون به تدريج فلز را خواهد خورد.
بطور کلی مواد تشکيل دهنده ی عسل، آلی، کانی و بيولوژيکی هستند.

با کشتیار بیشتر بدانیم: استخراج عسل با استراکتور

مواد آلی: عسل دارای قندهای مختلف است که عبارتند از فـروکتوز، گلوکـز، ساکاروز، و کمتر از يک دهم آن را ميليستوز وعده ای از قندهای ديگر تشکيل میدهند.
مواد کانی: مقدار خاکستر عسل در حدود 1تا ٣ درهزار است مقدار زيادی از نمکهای پتاسيم در اين خاکستر ديده میشود و به مقدارکم از نمکهای سديم در آن وجود دارد. عسلهای تيره دارای موادمعدنی بيشتری هستند.
موادبيولوژيک: درعسل يک سلسله ازدياستازهاوجودداردکه مهمترين آنهاعبارتنداز: . ١ آميلاز 1امیلاز 2 انورتاز 3 کاتالاز 4 فسفاتاز 5 گلوکز اکسیداز
ويتـامينهـای عسل: عسل دارای اکثـر ويتامينهـای ضروری بـدن است، کـه عبارتند از: B ،B٣ ،B٦ و ويتامينهای H,C,K,D و E میباشد. علاوه بر اينها مقداری کاروتن نيز  وجود دارد.

 موارد استفاده عسل: موارد استفاده از عسل زياد است و اکثر افراد برای درمان از آن استفاده میکنند. عسل از قديمالايام در پزشکی مورد استفاده قرارگرفته و به عنوان درمان خيلی از بيماریها موردنظر بوده. از عسل به جای شکر در طباخی و شيرينی پزی، استفاده میشود. همچنين برای تغذيه کودکان مورد استفاده است. به دليل وجود قندهای ساده درعسل بيماران مبتلا به بيماری ديابت (قند) نبايدازعسل استفاده کنند.