روش ها و چگونگی کاشت زعفران

کشت زعفران می تواند توسط ماشین و به صورت ردیفی باشد و یا به صورت کرتی و با دست انجام پذیرد ولی آنچه که مهم است اینکه ردیف ها مستقیم بوده و با فاصله مساوی از همدیگر قرار گیرند.
الف- کاشت دستی با بیل (کپه ای): در کشت سنتی،پیاز زعفران معمولا به صورت کپه ای در داخل کرت و به ندرت به صورت جوی و پشته ای انجام می شود که در این روش با فاصله 25 سانتی متر از هر جهت در زمین آماده کشت، یک بیل گودبرداری صورت گرفته و در کف گودال 3 تا 7 پیاز کشت می نمایند و ممکن است به جای گودبرداری با بیل یا گاوآهن ایرانی و فاروئر شیار در آورده شود. فاصله شیارها از یکدیگر 30 تا  35 سانتیمتر ،فاصله کپهها 25 سانتی متر می باشد. پس از پوشاندن گودال ها با خاک، سطح زمین با استفاده از ماله یکنواخت می شود.

در کشتیار بیشتر بخوانیم: انتخاب پياز( بٌنه) مناسب براي كشت زعفران


ب- کاشت با گاوآهن (دانه تسبیحی): در این روش پس از تهیه و تسطیح زمین، شیارهایی موازی و به فاصله حدود 20- 25  سانتیمتر و عمق 15تا 20 سانتیمتر با گاوآهن ایجاد کرده سپس پیازها را به فاصله 5-7 سانتیمتر می کارند. مقدار پیاز مصرفی در این روش حدود 5 تا 6 تن می باشد.
موضوع  بسیار مهمی که در نحوه کاشت پیازها باید توجه کرد این است که از کشت کپه ای که در آن چند پیاز ریز و درشت را در کنار هم و در یک جا قرار می دهند، به علت رقابت شدید و افت شدید عملکرد که از سال دوم به بعد پیش می آید، باید پرهیز کرد.
ج- کاشت ردیفی مکانیزه: در این روش (پیاز کار هفت ردیفه زعفران) توانایی کشت پیاز زعفران به میزان 5 تا 12 تن در هکتار با ردیف هایی به فاصله 30 سانتی متر و عمق 15 الی 25 سانتی متر وجود دارد و از مزایای آن سهولت در کاشت و صرفه جویی اقتصادی در هزینه های کارگری است. در این روش یک نفر راننده با یک کارگر میتواند 6 هکتار زمین را در یک روزکشت نماید.

در کشتیار بیشتر بخوانیم: تاریخچه و منشاء زعفران

 


شاید برای شما مفید باشد:  جدیدترین توصیه های فنی زعفران