واریته های محصول چای در استان گیلان

-چای زراعی چيني (Camellia sinensis)
حجم بوته‌های چینی، بزرگ با ساقه‌هاي متعدد و منشعب از يك محل، برگ‌هاي قائم و كوچك كه طول آن‌ها بین 1.5تا 14 سانتي‌متر و عرض آن‌ها بین 1 تا 2.5 سانتي‌متر مي‌باشد. برگ‌ها داراي نماي واكسي يا چرمي بوده و معمولا به رنگ سبز تيره ديده مي‌شوند. بوته‌هاي تيپ چيني دمای هوا تا 15- درجه سانتي‌گراد را تحمل مي‌كنند. برگ سبز حاصل از بوته‌هاي اين گروه زراعي، براي توليد چاي سبز و نيمه تخمير مناسب است. محصول حاصل در گروه چینی کمتر از ساير گروه‌های باغی است اما كيفيت چاي توليدي آن‌ها بسيار خوب می‌باشد. نوشابه‌ی چاي در این گروه كم رنگ‌تر از نوع آسامی است اما عطر و طعم بهتری ‌دارد. اين گروه از چاي بیشتر در كشورهاي چين، ژاپن، ايران، تركيه و گرجستان كشت مي‌شود. ارقام گروه چيني مي‌توانند يخبندان‌های خفيف را تحمل كنند اما گروه آسامي در برابر سرما حساس هستند.

با کشتیار بیشتر بدانیم: نیازهای زیستی محیطی محصول چای

-چای زراعی آسامي (Camellia assamica)
بوته‌های گروه آسامی دارای حجم کوچک با تنه‌اي واحد و مشخص، برگ‌هايي بزرگ با طول بین 8 تا 20 سانتي متر و عرض 3.5 تا 7.5 سانتي‌متر مي‌باشند. زاويه‌ی برگ‌ها، معمولا 90 درجه (افقي) و رگبرگ‌هاي مشخصي روي برگ‌ها مشاهده مي‌شود. محصول یا عملكرد بوته‌هاي اين گروه، از عملكرد بوته‌هاي چيني بيشتر است. بوته‌هاي گروه آسامي‌، سرمای هوا تا 4- درجه سانتي‌گراد را تحمل مي‌كنند. مقادیر تانن و کافیین موجود در برگ سبز اين گروه از چای بیشتر از گروه چینی است بنابراین، برگ سبز حاصل از گروه آسامی براي ساخت چاي سياه مناسب‌تر از گروه چینی است. رنگ نوشابه‌ی چاي حاصل از اين گروه، پررنگ‌تر از نوع چینی می‌باشد. اين تيپ بيشتر در شمال شرق هند و آفريقا و مناطق گرمسيري كشت مي‌شود. اين گروه از چای به صورت انواع برگ روشن و برگ تيره وجود دارد.

سایر محصولات کشاورزی در کشتیار: رنگ زعفران و عامل اصلی قدرت رنگی

-چای زراعی كامبوجي يا فرم جنوبي (Camellia assamica, ssp. lasiocalyx)
مشخصات بوته‌های گروه کامبوجی كم و بيش مشابه با گروه آسامياست. برگ‌هاي كم و بيش قائم داشته و رنگ آن‌ها معمولا سبز و روشن است. اين گروه از لحاظ مقاومت، ميزان محصول وكيفيت، حد واسط بين گروهای سردسيري چيني و گرمسيري آسامي مي‌باشند. کشت این گروه، بیشتر در مناطق چای‌کاری چين، ژاپن و برمه توسعه یافته است.

باغ‌هاي چاي ايران مركب از تك بوته‌هاي بذري است كه به خاطر بسياري از خصوصيات مورفولوژيكی آن‌ها، به‌عنوان هيبريدهاي تيپ چيني شناخته مي‌شوند. منشاء چاي ايران به سه واريته بذري از منطقه آسام هند به نام‌هايBetjan، Dhunjanو  Rajghurباز مي‌گردد. بوته‌های موجود در يك باغ چاي، نه تنها از لحاظ صفات مورفولوژيكی، فيزيولوژيكی و عملكرد متفاوت هستند بلكه كيفيت نوشابه‌ایی چای حاصل از هر بوته با بوته‌ی ديگر نیز متفاوت است.

 

 


شاید برای شما مفید باشد:  جدیدترین توصیه های فنی چایکاری