یک شنبه، 30 شهریور 1399

میگوی خوراکی و گونه های میگو

سخت پوستان Shell fish شامل نرم تنان،‌  Mollusks و کروستاسه آ Crustaceans میباشد. نرم تنان خود شامل صدف خوراکی Oyster، حلزون های دو کفه ای و صدف های باریک که در داخل یک لاک یا صدف سخت از کربنات کلسیم زندگی کرده و اغلب در یک نقطه ثابت و بی حرکت می باشند. کروستاسه ها شامل میگو Shrimp لابستر Labster ( شاه میگو ) ‌و خرچنگ ( crabs ) ‌است و سطح خارجی بدن آنها از پوست کتینی سخت پوشیده شده که در سراسر بدن ادامه داشته و به وسیله تعدادی از حلقه های سخت که از طریق یک لایه خارجی نازک و قابل انعطاف که به یکدیگر متصلند، ‌شکل گرفته است.
این لایه خارجی سخت و محکم از نظر رشد ظاهرا ‌یک مانع اساسی محسوب شده، ‌ولی با جدا شدن و افتادن تمام لایه خارجی سخت بدن در دوره های منظم این مشکل برطرف گردیده، به نحوی که زمانی که پوسته کاملا ‌جدا میگردد، بلافاصله بدن با جذب آب از پوسته سریعا رشد کرده و پس از متورم شدن، با اناشتن و ذخیره سازی کلسیم در مدت کوتاهی و توسط باز جذب از پوسته که از چندین ساعت تجاوز نمیکند، ‌مجددا پوسته سخت تشکیل میگردد و لذا افزایش دفعات پوست اندازی Moulting رشد تامین میگردد.
میگوها جانورانی خون سرد هستند که مجموعه فعالیت های فیزیولوژیکی آنها مطابقت با محیط آبزی دارد. درجه حرارات داخلی بدن با درجه حرارات محیط یکی است. بطور کلی میگوها در آب های کم عمق دریاها بین ۲۷ تا ۱۸۰ متری و در خلیج فارس بین ۱۵ تا ۲۲ متری و در مناطقی که از نظر طبقات تحت الارضی سست و نرم باشند، زندگی می کنند. طول بدن میگو از ۷ تا ۱۵ سانتی متر بوده که از دو طرف به هم فشرده شده و از دو قسمت سر و سینه (Cephlothorox) که به هم چسبیده و متصل می باشد و قسمت شکمی یا دم تشکیل شده است قسمت سرو سینه شامل کاراپاس، روستروم یا خار،‌ چشم مرکب، آنتن و آنتنک های کوچک، ‌پاهای حرکتی یا پریوپودها و دهان که بین مائدیبول ها قرار دارد، ‌که بلافاصله به مری و معده ختم میشود. قسمت سر و سینه از نظر غذائی فاقد ارزش است و معمولاً پس از صید از بخش شکمی جدا می گردد. قسمت شکمی یا دمی شامل شش بند است که شامل قسمت عضلانی، گوشتی و خوراکی میگو است و سطح خارجی آن از قطعات کتینی پوشیده شده و در قسمت تحتانی و زیرین هر کدام پاهای شناگر یا باله های شنا به صورت برگ مانند وجود دارد. ضمنا ‌انتهای دم به دم بادبزنی یا باله پره ای ختم می شود که شامل تلسون یا خار دمی است. روده در سطح پشتی در داخل گوشت و زیر پوسته کتینی امتداد می یابد. از نظر جنسی میگوها دارای دو جنس نر و ماده و از صفات جنسی خارجی متمایز برخور دارند. در زمان تخم ریزی میگوهای ماده، کیسه اسپرم را از میگوی نر دریافت کرده و در اندام ماده خود ذخیره می کند و وقتی که آماده تخم ریزی شد، از کف دریا به سمت بالا شروع به شنای حلقوی کرده و با حرکات شدید پاهای شناگر، ‌تخمک ها و کیسه های اسپرم را رها کرده و به لقاح خارجی کمک می کنند. البته تخم ریزی در ۲ تا ۷ دقیقه معمولا ‌بین ساعت ۸شب و ۶ صبح انجام میگردد. هر میگو قادر است بین ۲۰۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰۰ تخم را در دریا رها سازد. معمولا ‌میگوها در طول سال تقریبا‌ همیشه تخم ریزی داشته، ‌ولی بیشترین مقدار آن در اوایل بهار و اواخر تابستان انجام میگیرد.
تخم پس از خارج شدن و طی لقاح خارجی با تقسیم سلولی مراحل مختلفی از قبیل : ‌مرحله ناپلیوس، ‌مرحله زوآ‌، مرحله مایسیس و مرحله post larvae را نموده و پس از ۱۲۰ تا ۱۷۰ روز به مرحله بلوغ رسیده و روانه بازار می گردد. بطور کلی میگوها جانورانی ضعیف و کند ذهن می باشند و در خارج از آب به سرعت و در ظرف کمتر از ۴ دقیقه تلف می شوند. 

در کشتیار بیشتر بخوانیم:  تاریخچه تکثیر و پرورش میگو در ایران

میگو نسبت به آب شیرین فوق العاده حساس بوده و ادامه زندگی در آن برایش مقدور نیست. از نظر غذائی همه چیز خوار ornivorous است و برحسب مراحل رشد از فیتوپلانکتون، ‌جلبک ها، ‌دیاتومه ها، ‌لارو نرم تنان، ‌صدف ها و کرم های گرد تغذیه می کند. 
عمر آنها معمولا ‌۱۲ تا ۲۵ ماه است و رنگ بدن میگو در بین اعضاء‌ یک گونه هم ثابت نبوده و بسته به شرایط محیط از قبیل : ‌درجه حرارت، ‌درجه شوری، ‌نوع غذای مصرفی، ‌رنگ محیط و ابتلاء ‌به بیماری های مختلف ممکن است تغییر کند.
پراکندگی میگوها و مناطق زیست:
میگوها گسترش جهانی داشته و در دریاها، ‌آب های شور و شیرین از نواحی استوائی تا مناطق قطبی یافت می شوند. اکثر گونه های دریائی در آب های کم عمق، یا نسبتا ‌نیمه عمیق و عموما ‌به صورت دسته جمعی زندگی میکنند. روزها در بستر و زیر رسوبات کف دریا مخفی شده و شب ها برای شکار طعمه از پناهگاه خارج می شوند. به همین دلیل صیادان در بیشتر مناطق دنیا شب هنگام جهت صید میگو به دریا می روند.
از نقطه نظر مکان زیست سه گروه میگو در آب وجود دارد :
1-     گونه های موجود در آب سرد و شور معمولا میگوهای شمال میگویند و ارقام عمده صید این نوع میگوها عمدتا ‌مربوط به تولید میگوی اروپا است و در نواحی آلاسکا، ‌کانادا، ‌شمال ژاپن، ‌آمریکا، ‌اروپا شمالی و غیر ه صید می شود.
2-    گونه های موجود در آب گرم و شور یا میگوهای حاره ای که بخش اعظم میگوهای را تشکیل می دهد که وارد بازار تجارت جهانی می شود. این نوع میگوها در آب های ساحلی خلیج فارس، بخش جنوبی ایالات متحده آمریکا سواحل غربی آفریقا، ‌آمریکای مرکزی و نواحی شرقی و غربی سواحل آمریکای جنوبی و آسیا جنوب شرقی یافت می شوند.
3-    گونه های موجود در آب شیرین که اکثرا‌ از رودخانه ها و دریاچه ها به نواحی استوائی و گرمسیری می آیند،‌ غالبا در همین نواحی رشد کرده و بزرگ می شوند، ‌و در تجارت جهانی از اهمیت چندانی برخوردار نمی باشند.

در کشتیار بیشتر بخوانیم: مشخصات و انواع ماهی قزل آلا